Slagwerkfestival 2009
De klok is net de tien gepasseerd als Filippo Lattanzi en Svet Stoyanov het Adams Slagwerkfestival openen met hun workshops marimba. Het is het begin van een attractieve maar vooral leerzame dag. Er is gezorgd voor een ruim aanbod voor zowel beginnende amateur muzikanten als conservatorium studenten en professionals. “Je bent nooit goed genoeg om bij te leren” vertelt ook Svet Stoyanov in zijn workshop.
Zijn verhaal gaat over horizontal en vertical time, over zwaartepunten, frasering en stokkenkeuze. Hoe doe ik méér met de noten die ik studeer? In het andere lokaal gaat de Italiaanse Filippo Lattanzi in op meer elementaire zaken. Bepaalde technieken die je moet beheersen alvorens je verder kunt. Hij verzorgt de workshop marimba voor beginners. Na afloop nemen beide heren uitgebreid de tijd om in te gaan op persoonlijke vragen van deelnemers.
Inmiddels is de tweede ronde dan van start gegaan. Ontzettend druk is het bij de workshop concert slagwerk die wordt gegeven door niemand minder dan Vincent Cox. De slagwerker van het Radio Filharmonisch Orkest houdt een anderhalf uur durend boeiend verhaal, waarbij hij aan de hand van een aantal oefeningen laat zien hoe simpele veranderingen in de handzetting kunnen zorgen voor wezenlijke verschillen wat betreft interpretatie van de muziek. Hij maakt de toehoorders duidelijk dat je als orkestslagwerker meestal een ondersteunende functie hebt en vaak moet denken als een ‘blazer’ of ‘strijker’. Met een aantal voorbeelden zet hij zijn verhaal kracht bij.
Later op de dag is het de beurt aan Vincents collega. De eerste paukenist bij het Radio Filharmonisch Orkest, Paul Jussen, verzorgt een workshop pauken. “In tegenstelling tot de slagwerker heeft de paukenist een leidende rol in het orkest” aldus Jussen. Aan de hand van een etude van Nick Woud doet Paul zijn verhaal. Hierbij start hij met het stemmen van de pauken. Hij laat de deelnemers intervallen zingen en drukt iedereen op het hart dat dit ontzettend belangrijk is voor iedere paukenist. In het verdere verloop van zijn workshop laat Paul deelnemers spelen en corrigeert hen waar nodig met tips. De resultaten zijn vrijwel direct hoorbaar, maar met name wanneer Paul zelf de stokken in de hand neemt verschijnt er menig glimlach van bewondering op de gezichten in het lokaal.
Tussen alle leerzame momenten door is er ook ruim tijd voor het luisterend oor. De WMC-deelnemers Concordia Obbicht en Solie deo Gloria verzorgen beiden een uitgebreid concert, waarin ze hun programma spelen dat hen komende zomer de wereldtitel in Kerkrade moet gaan opleveren. Beide slagwerkgroepen tonen het publiek hoe uitgebreid het slagwerkrepertoire heden ten dage is. Twee compleet verschillende programma’s waarbij een arsenaal aan instrumenten wordt gebruikt. De twee concerten worden gescheiden door een lunchconcert van Rafael Lukjanik en zijn Modern Classix Ensemble.
Het Slagwerkfestival 2009 wordt afgesloten met een concert van de Adams Percussion Group. De muzikanten zijn bij elkaar gebracht voor een concert ter ere van de opening van een nieuw theater in het Italiaanse Bari. Het programma dat ze spelen heeft een modern karakter. Met name “Persephassa” van Iannis Xenakis is een zeer bijzondere compositie, waarbij de zes slagwerkers in een cirkel om het publiek, verspreid door de zaal staan. Svet Stoyanov verteld dat het bij deze compositie vooral om de verbeelding gaat. De compositie speelt in op de ruimtelijkheid van het geluid. Vanaf iedere plek in de zaal wordt de compositie anders beleeft. Met een enorme crescendo komt er een einde aan het Adams Slagwerkfestival 2009. Tot volgend jaar.
