Eva Kingma

"Hier zit mijn ziel en zaligheid in", zegt Kingma als ze trots naar de fluit kijkt. Het tweeënhalve meter hoge apparaat - de totale buislengte is zelfs langer dan vijf meter - staat pontificaal in de woonkamer in Grolloo. "Het is uniek. Zo groot heb ik ze nog nooit gemaakt."
Het is dan ook een proces van jaren en dat proces doorloopt ze niet fluitend. "Zonder mijn vaste zilversmid David Kerkhof en de hulp van Egbert Streuer had ik het nooit gered", vertelt Kingma. "Zij hebben ervoor gezorgd dat ik de ruimte had om dit bizarre ding te gaan bouwen."

God zegene de greep
Soms moet je ergens beginnen en kijken waar het schip strandt. "Een jaar of tien geleden is dit idee in mijn hoofd gaan zitten. Als je er goed naar kijkt, begrijp je dat het niet iets is wat je vandaag bedenkt en morgen gaat doen." Maar na lang wikken en wegen besluit ze eraan te beginnen.
Op een gegeven moment moet ze materiaal bestellen. Naadloos getrokken buizen heeft ze nodig. Een bedrijf in Duitsland kan haar daaraan helpen, maar dan moet ze minimaal 300 kilo afnemen. "Dat ga ik niet doen, dacht ik. Ik weet niet eens of ik dat instrument aan de praat ga krijgen."
Een bezoek aan Streuer verandert de zaak. De voormalig zijspankampioen geeft haar het laatste zetje. "Dat ga jij doen, zei hij. Als je het niet aan de praat krijgt dan gaan we wel iets in Grolloo doen. Die buizen maken we wel op. En toen besloot ik het te doen. God zegene de greep."

'Dankbaar proces'
Het was heel spannend, zegt ze. Maar dat er nu op gespeeld wordt, stemt de inwoonster van Grolloo meer dan tevreden. Fluitist Matthias Ziegler is erg enthousiast over het nieuwe instrument. "Het brengt me muzikaal gezien naar plekken waar ik nog nooit ben geweest. Ik geniet erg van dat proces van ontdekking. Dat is fantastisch."
"Er zit veel meer geluid in dan ik ooit had durven hopen", zegt Kingma. "Het is het nog niet helemaal, maar hij begint het nu te doen. Ik blijf doorzoeken naar het geluid, maar de start is zo ongelooflijk goed. Het is een dankbaar proces."