Camilla Hoitenga

Ze heeft concerten uitgevoerd van componisten die speciaal voor haar schreven, zoals Kaija Saariaho, Péter Koszeghy, Ken-Ichiro Kobayashi en Raminta Serksnyte, met orkesten als het London Philharmonic, Chicago Symphony, Royal Philharmonic of Stockholm, het Finnish Radio Orchestra en orkesten in Parijs, Barcelona, Helsinki, Berlijn, Kyoto, Tampere, Frankfurt, Vilnius en vele anderen. Ze werkte met dirigenten als Marin Alsop, Jukka-Pekka Saraste, Susanna Mälkki, Alan Gilbert, Christoph Eschenbach en Vladimir Jurowski, en trad op op belangrijke festivals zoals het Salzburger Festspiele en de Donaueschinger Musiktage.

Haar repertoire varieert van pre-Bach tot post-Stockhausen, van concerten tot muziek voor solo fluit (Stockhausen, Eötvös), van eigentijdse stukken voor live video en elektronica met Jean-Baptiste Barrière of Claudia Robles tot improvisaties met Jean-Marc Montera of Taavi Kerikmäe en interdisciplinaire projecten. Haar concerten werden door de pers geprezen als “briljant”, “charismatisch”, “boeiend” en “ideaal transparant en precies”. Haar opnames, met name die met Kaija Saariaho, hebben prijzen gewonnen in Frankrijk, Groot-Brittannië en Noord-Amerika.

Naast haar intensieve samenwerking met Saariaho, Koszeghy en Stockhausen zijn er talloze composities aan haar opgedragen door componisten als Donnacha Dennehy, Christopher Fox, Miyuki Ito, Anne LeBaron, Arvydas Malcys, Michele Rusconi, Oliver Schneller, Helena Tulve, Jovanka Trbojevic, Andreas Wagner en Bryan Wolf.

Veelvuldig te gast in Japan en met grote interesse in de Japanse cultuur, heeft ze ook tientallen premières gespeeld van stukken geschreven voor haar door Japanse componisten zoals Miyuki Ito, Mio Minamikawa, Shoko Shida, Takehito Shimazu, Yoshiro Kanno, Harue Kondoh en recentelijk door Yu Kuwabara en Yasutaki Inamori.

Composities voor haar eigen muziek en improvisatie zijn in opdracht gegeven door schilders en beeldhouwers (bijv. Mutsumi Okada, Jörg Immendorff, Raija Malka, Peter Drake) en door galerieën en musea (bijv. “for Yves Klein” in Museum Ludwig, Keulen). De beeldhouwer Ansgar Nierhoff maakte voor haar een driedimensionale “partituur” van ijzer, een stuk genaamd “Anlehnen” (“om op te leunen”), dat zij in diverse omgevingen interpreteerde.

Camilla Hoitenga heeft lesgegeven aan de State University of New York en aan de Folkwang Hochschule Essen / Duisburg en geeft nog steeds masterclasses en workshops over verschillende onderwerpen voor muzikanten van alle leeftijden. Haar eigen fluitleraars waren Darlene Dugan, Alexander Murray, Peter Lloyd en Marcel Moyse. Verdere inspiratie kreeg ze tijdens haar studie bij filosoof Nicholas Wolterstorff aan Calvin College (B.A.), bij vroeg-muziekexpert George Hunter, componisten Ben Johnston en Sal Martirano en etnomusicoloog Bruno Nettl aan de University of Illinois (M.Mus., D.M.A.), en vooral bij Karlheinz Stockhausen in Keulen.

Geboren in Grand Rapids, Michigan (VS), woont Camilla Hoitenga nu in Keulen, Duitsland en Sylva, North Carolina.

Camilla Hoitenga speelt op Altus Flutes