Moore, Steve (USA)

Geboren op 24 februari in Elkins, West Virginia, heeft Steve zijn hele leven gebouwd rond een kinderdroom. Nadat hij Chuck Berry op TV zag toen hij vijf was, smeekte hij zijn ouders om gitaarles te mogen nemen. Een jaar later speelde hij zijn favoriete nummers op gitaar voor zijn familie. De volgende drie jaar bleef Steve gitaar, banjo en piano studeren. Op negenjarige leeftijd gaf de dirigent van de schoolband een muziektest en probeerde Steve te overtuigen in de band te spelen. Steve zei onwetend “blazers zijn stom” en liep weg. De dirigent was niet tevreden, belde de volgende dag Steve’s ouders en vertelde dat hun zoon een geweldig gevoel voor toon had en vroeg of hij het opnieuw wilde overwegen. Steve gaf uiteindelijk toe en ging in de schoolband onder de voorwaarde dat hij na zes maanden trompet mocht wisselen naar drums. Zes maanden later zou hij zijn leven voor altijd heroriënteren!

Steve speelde in de gebruikelijke schoolbands en garagebands tijdens zijn tienerjaren. Op de middelbare school speelde hij elk weekend met de beste bands uit de regio. Hij werd echter onrustig van alleen maar in het weekend spelen en realiseerde zich dat West Virginia niet precies de muziekhoofdstad van de wereld was. Om van muziek te kunnen leven, moest hij verhuizen.

De volgende zes jaar reisde Steve door het noordoosten en speelde in stijlen variërend van progressieve speed metal tot punk. Geïnspireerd door drummers als Neil Peart, Mike Portnoy en Dave Lombardo, verbeterde hij zijn vaardigheden met drumloops, onregelmatige maatsoorten en polyrhythmiek. Steve nam albums op en tourde hier en daar, maar verdiende nog geen geld met drummen. Om zichzelf te onderhouden waste hij af en werkte hij in fabrieken. Een geluidstechnicus, die medelijden met Steve kreeg, liet hem zes maanden op de studioruimtevloer slapen in ruil voor zijn drumtracks. Niet precies wat hij in gedachten had toen hij West Virginia verliet, maar het moest genoeg zijn totdat hij een tourbaan kreeg. Steve had op jonge leeftijd geleerd dat de meeste mensen horen met hun ogen, en hij schaamde zich er niet voor dit in zijn voordeel te gebruiken. Hij merkte ook dat mensen vaak associëren met spektakel en karakters, zoals Ringo Starr. Hij besloot weg te blijven van de standaard aanpak en probeerde zo OVER DE TOP mogelijk te zijn. Hoe dan ook, hij zou opvallen.

In 1997 huurde een variétéband genaamd “Rick K and The Allnighters” Steve onmiddellijk in. De band had een Vegas-stijl aanpak met veel glitter en glamour. Niet alleen wilden ze Steve tonen, ze waren ook gevestigd en in staat hem 150–200 optredens per jaar te bieden. Steve speelde alles, van jaren ’50 en ’60 tot country en pop. Tijdens het reizen bestudeerde hij drummers als Krupa en Rich en maakte aantekeningen over hun showmanship en manieren. Steve tourde eindelijk door het land en verdiende goed als professioneel muzikant.

In 2004 bracht hij zijn eerste dvd uit, getiteld Over The Barrel. Met Steve’s onconventionele stok flips en twirls was de dvd een direct succes en verkocht meer dan 2000 exemplaren in de eerste twee maanden. Kort daarna verscheen hij in DRUM! Magazine. Na het bekijken van de dvd zei Waldo the Squid dat Steve “...twisting, twirling, stick flipping, and flailing like a Vegas version of Tommy Lee” speelde.

Steve ondersteunt nu grote merken, waarbij Ludwig zijn grootste prijs is. Hij heeft zelfs zijn eigen signature drumstick bij Pro-Mark. Na al die jaren van strijd en moeilijkheden beginnen de dingen langzaam samen te vallen. Ver van afwassen en op de vloer slapen ...

Steve heeft zich levenslang verbonden aan zijn drummen. Zijn optredens variëren van de kleinste clubtournees tot een hoofdshow voor 22.000 mensen. Hij speelde in hardcore punkclubs en casino’s in Las Vegas. Daarnaast stond hij op dezelfde affiche met uiteenlopende artiesten, van Yngwie Malmsteen en Mötley Crüe tot Toby Keith en George Jones. Hij heeft ook talloze drumprijzen gewonnen, clinics gegeven, artikelen geschreven en privélessen verzorgd.