Bozzio, Terry (USA)

Terry Bozzio begon zijn carrière als drummer in de begeleidingsband van Frank Zappa in de jaren ’70, en ontwikkelde zich later tot een van de meest veelzijdige sessiedrummers in de rockmuziek. Hij was ook de drijvende kracht achter een van de visueel meest opwindende new wave-bands, Missing Persons, samen met zijn toenmalige vrouw Dale Bozzio.

Geboren als Terry John Bozzio op 27 december 1950 in San Francisco, Californië, begon Bozzio al op jonge leeftijd te spelen op geïmproviseerde drums. Op 13-jarige leeftijd nam hij formele lessen, geïnspireerd door de legendarische Beatles-optreden in de Ed Sullivan Show. Tijdens de jaren ’60 speelde hij in verschillende lokale garagebands en studeerde muziek aan Sir Francis Drake High School en het College of Marin, met speciale aandacht voor timpani en diverse percussievormen.

Begin jaren ’70 kreeg Bozzio werk in rockmusicals zoals *Godspell* en *Walking in My Time*, speelde hij in verschillende jazz- / fusionformaties en verscheen hij voor het eerst op een opname: als begeleider van trompettist Luis Gasca op de 1972-release *Born to Love You*. In 1975 kreeg Bozzio zijn grote doorbraak toen hij auditie deed en werd aangenomen als drummer voor Frank Zappa. Tijdens zijn driejarige periode met Zappa verscheen hij op tien albums en talrijke tournees, en speelde hij ook in de Zappa-concertfilm *Baby Snakes*. Daarnaast diende hij als inspiratiebron voor verschillende Zappa-composities, waaronder *The Black Page* en *Punky’s Whips*.

Na zijn vertrek bij Zappa in 1978 miste Bozzio nipt kansen bij twee interessante projecten: de jazz supergroep Group 87 (met onder anderen bassist Patrick O'Hearn en toetsenist Mark Isham) en de gevestigde hardrockband Thin Lizzy. Hoewel die samenwerkingen niet doorgingen, speelde hij later wel op Group 87’s titelloze debuutalbum.

Bozzio hoefde niet lang te wachten op zijn volgende project: in 1979 trad hij toe tot de progrockers UK. In datzelfde jaar speelde hij op twee UK-albums (*Danger Money* en *Night After Night*) en toerde hij mee. Daarna richtte hij, samen met zijn vrouw Dale Bozzio en voormalig Frank Zappa-gitarist Warren Cuccurullo, het new wave-project Missing Persons op. Met hun space-age geluid en opvallende visuele stijl scoorden ze hits met singles / video’s als *Words* en *Destination Unknown*, en hun debuutalbum *Spring Session M* uit 1982 werd goud gecertificeerd. De band (en Bozzio’s huwelijk) hield niet lang stand: er verschenen nog twee albums (*Rhyme and Reason* in 1984 en *Color in Your Life* in 1986) voordat ze uit elkaar gingen.

Daarna richtte Bozzio zich voornamelijk op opnemen en touren met een breed scala aan gerespecteerde artiesten, waaronder Robbie Robertson, Gary Wright, Don Dokken, Paul Hyde, Herbie Hancock, Dweezil Zappa, Richard Marx, Jeff Beck, Duran Duran, Explorer’s Club, Billy Sheehan, Steve Vai en Stevie Ray Vaughan, onder anderen. Bozzio begon ook clinics te geven voor collega-drummers door het hele land en bracht in 1992 de instructievideo *Solo Drums* uit.

In de late jaren ’90 bracht hij albums uit met het all-star trio Bozzio Levin Stevens (*Black Light Syndrome* en *Situation Dangerous*), samen met Chad Wackerman (*Solos & Duets Vol. I & II*), en solo-albums (*Drawing the Circle*, *Chamberworks* en *Solo Drum Music Vol. I & II*). In 2001 keerde Terry terug bij Missing Persons voor een reeks reünieconcerten.